Türkiye’de Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminde Bürokratik Kontrol: Cumhurbaşkanlığı Politika Kurullarının Alternatif Bürokrasi Bağlamında Analizi76F

Yazarlar

DOI:

https://doi.org/10.63556/ankad.v10i2.334

Anahtar Kelimeler:

Siyaset- Bürokrasi- Alternatif Bürokrasi- Cumhurbaşkanlığı Politika Kurulları- Türkiye

Özet

Siyaset ve bürokrasi modern devlet idaresini oluşturan iki temel aktördür. Birbiriyle uyumlu çalışması beklenen bu iki aktör tarihsel süreç içinde güç mücadelesi içine girmiştir. Yaşanan bu güç mücadelesine neden olan en temel faktör farklı çıkarlar olmakla birlikte, siyasetin karar verme yani politika oluşturma; bürokrasinin ise siyasetin aldığı kararları uygulama rollerinin pratikte her zaman işlememesidir. Siyaset bürokrasiyi kontrol etmek maksadıyla farklı güç kaynaklarını kullanmaktadır. Bu güç kaynaklarından biri “alternatif bürokrasi”dir. Çalışmanın konusunu oluşturan alternatif bürokrasi olgusu, Türkiye’de Cumhurbaşkanlığı Politika Kurulları bağlamında ele alınmıştır. Çalışmada literatür taraması, doküman analizi ve görüşme türlerinden yarı yapılandırılmış mülakat yöntemleri kullanılarak veriler toplanmıştır. Cumhurbaşkanlığı Politika Kurulları’nın alternatif bürokrasi türü bir yapı olduğu iddiasını gerekçelendirmek için 14 Cumhurbaşkanlığı Politika Kurul üyesi ile yarı yapılandırılmış mülakatlar gerçekleştirilmiştir. Toplanan verilerin analizinde araştırmanın amacına uygun olarak, nitel araştırma desenlerinden gömülü teori (kuram oluşturma) bağlamında içerik ve söylem analizi kullanılmıştır. Çalışmanın temasını “Cumhurbaşkanlığı Politika Kurullarının Alternatif Bürokrasi Olma Niteliği” oluşturmaktadır. Elde edilen bulgular sonucunda Cumhurbaşkanlığı Politika Kurulları’nın görev, işlev ve personelin özellikleri bağlamında alternatif bürokratik nitelik taşıdığı sonucuna varılmıştır.

 

Referanslar

Akman, Ç.(2019). Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminde Politika Kurulları: Sosyal Politikalar Kurulu üzerine bir değerlendirme. Route Educational and Social Science Journal, 6(3), 659-676.

Antognini, F. A. (2008). Formación de políticas públicas y ‘los consejos asesores presidenciales’. MAD, (3), 47-63. Doi:10.5354/0718-0527.2014.31053

Aslan, Ö. (2026). Anayasal devlet ilkesi bağlamında insan hakları ile güvenlik arasındaki denge. Ombudsman Akademik, (23), 237-257. Doi: https://doi.org/10.32002/ombudsmanakademik.1767148

Bennett, A. J. (1996). The American President’s Cabinet: From Kennedy to Bush, Palgrave Macmillan UK.

Berry, P. A. (2005). The organization and influence of the chancellory during the schmidt and kohl chancellorships, Governance, 2(3), 339-355.

Choi, D., Kim, H.J., Bak, J., and Choi, M.J. (2014). 2014 Modularization of Korea’s development experience: The regulatory reform system and policy coordination in Korea: A guillotine rule of regulatory clearance for economic crisis management. Government Publications Registration Number 11-1051000-000566-01.

Erol, Ö. F. (2020). Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminde Cumhurbaşkanlığı Politika Kurulları. Marmara Üniversitesi Hukuk Fakültesi Hukuk Araştırmaları Dergisi, 26(1), 107-130.

Eryılmaz, B. (2018). Kamu yönetimi (11. Baskı). Umuttepe Yayınları.

Farazmand, A. (1997). Introduction: Bureaucrats and politicians in comperative perspective. A. Farazmand. (Ed.), Modern systems of government: Exploring the role of bureaucrats and politicians (s. 4-17). SAGE Publications.

Geylani, D. (2022). Alternatif bürokratik bir yapı olarak Cumhurbaşkanlığı Politika Kurulları. Savaş Yayınevi.

Gözler, K. (2018). Türkiye’nin yönetim yapısı. Ekin Kitabevi Yayınları.

Hague, R, Harrop, M. ve Breslin, S. (1998). Comparative government and politics. Macmillan.

Heper, M.(1983). Bürokrasi. Cumhuriyet Dönemi Türkiye Ansiklopedisi 2. İletişim Yayınları.

Heywood, A. (2004). Political theory: An introduction (3. Baskı). Palgrave Macmillan.

Heywood, A. (2007). Siyaset. Adres Yayınları.

Heywood, A. (2013). Politics (4. Baskı). Palgrave Macmillion.

Karatepe, Ş., ve Altunok, H. (2019). Cumhurbaşkanlığı Politika Kurulları: Kamu politikasının yeni aktör ve süreçleri. A. Kitap.

Karpat, K.(2012). Kısa Türkiye tarihi: 1800-2012. Timaş Yayınları.

Li, W. (1994). The role of the Mishu (Staff) Institution in Chinese politics (Unpublished doctoral dissertation). Massachusetts Institute of Technology.

Mavanyisi, H. J. (2002). The nature of political control over the bureaucracy with reference to the Northern Province (Unpublished Thesis Master Degree) University of South Africa.

Öztürk, N.K. (2017). Bürokrasi-siyaset ilişkileri ve Türkiye. Siyasal Kitabevi.

Öztürk, N. K. ve Tozak, E. (2021). Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminde Cumhurbaşkanının konumu ve kamu politika yapım sürecine etkisi. Turkuaz Uluslararası Sosyo-Ekonomik Stratejik Araştırmalar Dergisi, 3(4), 52-93.

Peters, B. G. (2010). The politics of bureaucracy (6. Baskı). Rotledge.

Pierson, C. (2004). The modern state. (2. Baskı). Taylor and Francis Group.

Şengül, R. (2009). Fransa’da siyaset ile yönetim arasındaki kavşakta bir kurum: Bakanlık Kabinesi. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 23, 195-200.

President’s Committee on Administrative Management (PCAM). (1937). Report of the Committee with Studies of Administrative Management in the Federal Government. 74 th Congress. 2.Session. Government Printing Office.

Sobacı, M.Z., Miş, N. ve Köseoğlu, Ö. (2018). Türkiye’nin yeni yönetim modeli ve Cumhurbaşkanlığı teşkilatı, SETA Perspektif, 206.

Strauss, A., ve Corbin, J. M. (1990). Basics of qualitative research: Grounded theory procedures and techniques. Sage Publications.

Tolga, F. ve Turan, H. (2025). Kısmen otonom yapı olarak Cumhurbaşkanlığı Politika Kurullarının faaliyetleri üzerinden bir araştırma. Amme İdaresi Dergisi, 58(2), 233-276.

Turan, A. M. (2018). Türkiye’nin yeni yönetim düzeni: Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemi. Social Sciences Research Journal, 7(3), 42-91.

Ünal, A. (2022). Bir zanaat olarak görüşme yönetim alanında yazılan doktora tezleri üzerine metodolojik bir inceleme. Nitel Sosyal Bilimler, 4(2), 158-191.

Waldo, D. (1992). The enterprise of public administration: A summary wiew. Novato (5. Baskı). Chandler and Sharp.

Weber, M. (1946). From Max Weber: Essays in sociology. H. H. Gerth ve C. Wright Mills, (Editörler). Oxford University Press.

West, F. W. (1995). Controlling the bureaucracy. M. E. Sharpe.

1 Sayılı Cumhurbaşkanlığı Teşkilatı Hakkında Cumhurbaşkanlığı Kararnamesi. Resmi Gazete Tarihi: 10.07.2018. Sayı: 30474.

İndir

Yayınlanmış

2026-05-24

Nasıl Atıf Yapılır

GEYLANİ, D., & NOHUTÇU, A. (2026). Türkiye’de Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminde Bürokratik Kontrol: Cumhurbaşkanlığı Politika Kurullarının Alternatif Bürokrasi Bağlamında Analizi76F . Anadolu Kültürel Araştırmalar Dergisi, 10(2), 1151–1169. https://doi.org/10.63556/ankad.v10i2.334

Benzer Makaleler

1 2 3 4 5 6 7 8 > >> 

Bu makale için ayrıca gelişmiş bir benzerlik araması başlat yapabilirsiniz.