Yalın İnsan Kaynakları Yönetimi: Bütünsel Bir Model Önerisi ve Tekstil Sektöründe Bir Uygulama

Yazarlar

DOI:

https://doi.org/10.63556/ankad.v10i2.338

Anahtar Kelimeler:

İnsan Teknolojileri - İnsan Teknolojileri Etkileşimi- yalın insan kaynakları yönetimi- Yalın Dönüşüm

Özet

Yalın üretim ve yönetsel yaklaşım modeli son yıllarda kurumların verimliliklerin arttıran ve çalışan potansiyelinin maksimum oranda sahaya yansıtılmasına imkan tanıyan yaklaşımlardan biri haline geldi. Gelişimini halen sürdürmekte olan bu yaklaşım, özü itibari ile katma değer yaratmayan süreçlerin ortadan kaldırılarak verimliliğin arttırılmasına odaklanmakta. Kurumlarda israf edilen en önemli kaynaklardan birisi ise insandır. Bu kapsamda insanın zihinsel gücünü ortaya koymasına imkan tanıyacak mekanizmaların kurulması, gönül gücünü kullanabilmelerini sağlayacak sistemlerin ve yaklaşımların kurumlarda geliştirilmesi, kurumların sürekliliğini ve karlılığını güvence altına alacak yaklaşımlar olacaktır.
Yukarıdaki temel ilkeler çerçevesinde, tüm insan kaynakları yönetim araçlarının, yalın bir dönüşüm sürecinde hangi ilkeler ışığında hangi pratikle hayata geçirilmesi gerektiği önemlidir. Bu çalışmada, teknolojiyi üreten ve kullanan insan unsuruna odaklanılmış, bizleri bekleyen teknoloji yoğun iş dünyasında insanın bu süreçteki rolü, yalın bir bakış açısı ile aydınlatılmaya çalışılmıştır. Çalışmanın amacı, teknolojik gelişmeler ve dijitalleşme sürecinde, insan kaynakları politikalarının ve stratejilerinin geleneksel insan kaynaklarında yer alan araçlar ile bütünleşik olarak nasıl yapılandırılması gerektiğini ve bütünsel etkileşimi ortaya koymaktır. Bu amaçla, yalın üretim ve yalın yönetim ilkeleri doğrultusunda yazılı dökümanlara dayalı belgesel kaynak derlemesi yönteminden yola çıkılarak etkileşimli bir bütünleşik yalın insan kaynakları yönetimi modeli gelişitirilmiştir. Model, Türkiye’de tekstil sektöründe faaliyet gösteren büyük ölçekli bir kurumda iki yıl süren bir çalışma sonucunda uygulamaya konulmuş; uygulama sonucunda elde edilen kazanımlar üç ana başlık altında bulgular kısmında sunulmuştur: Kurumsal altyapı, yönetsel beceri, çalışan gelişimi. Önerilen entegre sistem, uygulayıcılara ve karar vericilere, insan kaynakları yönetimi süreçlerinde, gerekçeleri ile birlikte yalın yaklaşımı nasıl adapte edebileceklerine ilişkin somut bir bakış açısı ortaya koymaktadır.

Referanslar

Abo, T. (2007). Comparison of Japanese hybrid factories in the world: Generalities and peculiarities of patterns in the international transfer of the Japanese management and production systems. In T. Abo (Ed.), Japanese hybrid factories: A comparison of global production strategies (pp. xx–xx). Springer.

Aoki, M. (1986). Horizontal vs. vertical information structure of the firm. American Economic Review, 76(5), 971–983.

Chittithaworn, C. I. (2011). Factors affecting business success of small and medium enterprises (SMEs) in Thailand. Asian Social Science, 7(5), 180–190.

Cho, F., & Saito, K. (2019). Fujio Cho legacy lecture notes. Institute of Research for Technology Development, University of Kentucky.

Fıkırkoca, A., & Kalemci, A. (2011). Küreselleşme ve makro-kurumsal teori: Bir literatür taraması. İş, Güç – Endüstri İlişkileri Dergisi, 13(2), 183–198.

Fuller, M. B., & Beck, J. C. (2006). Japan’s business renaissance. McGraw Hill.

Imai, M. (2014). Gemba kaizen (Çev. baskı). Nobel Yayıncılık.

Itagaki, H. (2007). Hybrid factories in East Asia in 1992–93 and after. In T. Abo (Ed.), Japanese hybrid factories: A comparison of global production strategies (pp. 98–123). Springer.

Kato, T., & Owan, H. (2011). Market characteristics, intra-firm coordination, and the choice of human resource management systems: Theory and evidence. Journal of Economic Behavior & Organization, 80(3), 375–396.

Kawamura, T. (2007). Hybrid factories in North America: Changes of the Japanese management and production system in the United States between 1986 and 1989 and 2000 and 2001. In T. Abo (Ed.), Japanese hybrid factories: A comparison of global production strategies (pp. 36–64). Springer.

Kaya, T. (2022). Yalın insan kaynakları yönetimi. Scala Yayıncılık.

Liker, J. J., & Hoseus, M. (2011). Toyota kültürü (Çev. baskı). Optimist Yayınevi.

Morita, H. (2005). Multi-skilling, delegation and continuous process improvement: A comparative analysis of US-Japanese work organizations. Economica, 72(285), 69–93.

Ohno, T. (2019). Toyota production system: Beyond large-scale production. Productivity Press.

Saito, S. (1996). Teamwork: What makes “one plus one” greater than “two.” In Principles of continuous learning systems (Vol. 2). McGraw-Hill.

Shook, J. (2010). How to change a culture: Lessons from NUMMI. MIT Sloan Management Review.

Şirin, S. (2019). Yetişin çocuklar. Doğan Kitap.

Womack, J. P., & Jones, D. T. (1995). Machine that changed the world: Banish waste and create wealth in your corporation. Simon & Schuster.

Womack, J. P., & Jones, D. (1996). Yalın düşünce (Çev. baskı). Sistem Yayıncılık.

İndir

Yayınlanmış

2026-05-24

Nasıl Atıf Yapılır

KAYA, T. (2026). Yalın İnsan Kaynakları Yönetimi: Bütünsel Bir Model Önerisi ve Tekstil Sektöründe Bir Uygulama. Anadolu Kültürel Araştırmalar Dergisi, 10(2), 957–972. https://doi.org/10.63556/ankad.v10i2.338

Benzer Makaleler

<< < 1 2 3 4 5 > >> 

Bu makale için ayrıca gelişmiş bir benzerlik araması başlat yapabilirsiniz.