Cultural Heritage Site Management And Management Plan: The Case of Ishak Pasha Palace
DOI:
https://doi.org/10.63556/ankad.v10i2.372Keywords:
Ishak Palace, Heritage, Cultural Site ManagementAbstract
The Ishak Pasha Palace, a prominent monument in Eastern Anatolia, represents a unique synthesis of Ottoman, Seljuk, Iranian, Baroque, and Rococo architectural traditions, enriched by local influences. Strategically located along the historical Silk Road in Doğubayazıt (Ağrı), the complex is organized into three main sections centered around a bîderûn (outer courtyard) and an enderûn (inner courtyard). It comprises diverse functional units, including a mosque, tomb, selamlık (public reception hall), divan (council hall), harem, guard rooms, dungeon, kitchen, and hammam.
The palace sustained significant damage during the Ottoman-Russian wars. Following the relocation of the Old Bayezid settlement to the present-day site, known as the station area, in the twentieth century, the palace was abandoned, and its stones were repurposed as spolia. Restoration efforts, initiated in the twentieth century, have progressed from initial documentation to ongoing comprehensive conservation projects. In 2000, the palace was inscribed on the UNESCO World Heritage Tentative List, recognizing its outstanding universal value.
Despite its significance, Ishak Pasha Palace currently lacks a formal site management plan, leaving both its physical fabric and surrounding archaeological and landscape elements at risk. This study examines the theoretical framework of site management under the UNESCO system, reviews the palace’s historical development and restoration efforts, and analyzes challenges stemming from the absence of a management plan. Key issues identified include structural vulnerability, environmental pressures, visitor management, carrying capacity, sustainable tourism, emergency preparedness, education and awareness programs, and limited local community engagement.
References
Akok, M. (1961). Ağrı Doğubayazıt’ta İshak Paşa Sarayı röleve ve mimarisi. Türk Arkeoloji Dergisi, X(II), 30–48.
Altınörs Çırak, A. (2022). Kültürel miras yönetimi üzerine kavramsal ve yöntemsel bir araştırma. Megaron, 17(1), 183–194.
Arseven, C. E. (1970). Türk sanatı. İstanbul.
Belli, V. E. (2012). İshak Paşa Sarayı restorasyon çalışmalarına toplu bir bakış. In İkinci Uluslararası Aras Havzası Sempozyumu (13–15 Aralık 2011). Iğdır.
Bingöl, Y. (1998). İshak Paşa Sarayı. Ankara.
Bulat, S. (2014). Doğubayazıt İshak Paşa Sarayı hayat ağacı motifleri. The Journal of Academic Social Science, 2(2/2), 169–179.
Chirikure, S.,& Pwiti, G. (2008). Community involvement in archaeology and cultural heritage management: An assessment from case studies in southern Africa and elsewhere. Current Anthropology, 49(3), 467–485.
CSB. (2025). Çevre Şehircilik ve İklim Değişikliği Bakanlığı, İshak Paşa Sarayı çatı uygulaması. Retrieved October 17, 2025, from https://csb.gov.tr/askin-ruhu-ishak-pasa-sarayi
Çetin, T. (2010). Cumalıkızık köyünde kültürel miras ve turizm algısı. Millî Folklor, 22(87), 1–10.
Çetin, T.,& Akkaya, M. (2013). The awareness of university students about the cultural heritage and the touristic values of Turkey in the UNESCO World Heritage List. In A. Drujinin, Z. Kostova, I. Sharuho, & E. Atasoy (Eds.), The science and education at the beginning of the 21st century in Turkey (pp. 640–660). Sofia: St. Kliment Ohridski University Press.
Çetin, Y. (2012). Doğubayazıt İshak Paşa Sarayı’nın Selçuklu sanatı etkileri bakımından değerlendirmesi. In Uluslararası Katılımlı XV. Ortaçağ ve Türk Dönemi Kazıları ve Sanat Tarihi Araştırmaları Sempozyumu Bildirileri Kitabı (Vol. 1, pp. 213–234). Eskişehir: Anadolu Üniversitesi.
Çetin, Y.,& Yeni, Ö. (2014). Ağrı’daki Osmanlı dönemi eserlerinin Selçuklu etkileri bakımından bir değerlendirmesi. In Uluslararası Malazgirt’ten Osmanlı’ya Selçuklu Sempozyumu (Kastamonu).
Feilden, B. M. (2003). Conservation of historic buildings (3rd ed.). Oxford: Architectural Press.
Feilden, B. M.,& Jokilehto, J. (1998). Management guidelines for World Cultural Heritage Sites. Rome: ICCROM.
Göktürk, I. (2023). Cumhuriyet’in 100. yılında sürdürülebilir kültürel miras yönetimi ve tarihsel perspektifle Ankara Etnografya Müzesi. Kent Akademisi Dergisi, 16(Special Issue for the 100th Anniversary of the Republic of Türkiye), 577–596.
Gündoğdu, H. (1985). Doğubayazıt’taki İshak Paşa Sarayı ve gerçekler. In Milli Saraylar Sempozyumu (15–17 Kasım, İstanbul), 36–42.
Gündoğdu, H. (1986). Osmanlı hanedan sarayları hakkında bir deneme ve Doğubayazıt’ta İshak Paşa Sarayı. Atatürk Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Araştırma Dergisi, 14, 1–12.
Gündoğdu, H. (1991). Doğubayazıt İshak Paşa Sarayı. Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları.
Gündoğdu, H. (1996). İshak Paşa restorasyonunda son durum. In Aslanapa Armağanı (pp. 129–140). İstanbul.
Gündüz, A. E.,& Demirkaya, Y. (2025). Tarihi alan yönetimi: İstanbul ve Roma alan planlarının analizi. Global Social Sciences Bulletin (GSSB), 2(1), 1–25.
Hoobler, E. (2006). “To take their heritage in their hands”: Indigenous self-representation and decolonization in the community museums of Oaxaca, Mexico. American Indian Quarterly, 30(3–4), 441–460.
Hoşkara, Ş., Lombardi, A., & Doğaner, S. (2021). Sürdürülebilir kalkınma amaçlarına ulaşmada kültürel mirasın korunması ve yönetiminin rolü: Disiplinlerarası bir yaklaşım. Journal of the Faculty of Engineering and Architecture of Gazi University, 36(4), 1963–1975.
ICCROM. (2016). A guide to risk management of cultural heritage. Rome: International Centre for the Study of the Preservation and Restoration of Cultural Property.
ICOMOS. (1999). The Burra Charter. Retrieved from https://australia.icomos.org/wp-content/uploads/BURRA_CHARTER.pdf
ICOMOS. (2002). ICOMOS International Cultural Tourism Charter: Principles and guidelines for managing tourism at places of cultural and heritage significance. Paris: International Council on Monuments and Sites.
ICOMOS. (2023). Cultural tourism & visitor management framework workbook. Retrieved October 27, 2025, from https://publ.icomos.org/publicomos/jlbSai?html=Bur&base=technica&ref=43711&file=2357.pdf&path=ctvm-framework-workbook-final.pdf
Jokilehto, J. (1999). A history of architectural conservation. Oxford: Butterworth-Heinemann.
Jokilehto, J. (2005). Definition of cultural heritage: References to documents in history. Rome: ICCROM.
KVMGM. (2005). Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü, Alan Yönetimi ile Anıt Eser Kurulunun Kuruluş ve Görevleri ile Yönetim Alanlarının Belirlenmesine İlişkin Usul ve Esaslar Hakkında Yönetmelik. Retrieved May 2, 2025, from https://www.mevzuat.gov.tr
KVMGM. (2025). Kültür Varlıkları ve Müzeler Genel Müdürlüğü, Ulusal Yönetim Planları. Retrieved October 27, 2025, from https://kvmgm.ktb.gov.tr/TR-204384/ulusal-yonetim-planlari.html
Mumcu, B.,& Batmaz, N. Y. (2023). Çağdaş Yerel Yönetimler Dergisi, 32(4), 165–192.
Pedersen, A. (2002). Managing tourism at World Heritage Sites: A practical manual for World Heritage site managers. Paris: UNESCO World Heritage Centre.
Pekçetin, R.,& Döker, M. F. (2025). Web tabanlı coğrafi bilgi sistemleri ile kültürel mirasın yönetimi: Müze bilgi sistemi uygulaması. Journal of Anatolian Geography, 2(1), 1–9.
Ringbeck, B. (2008). Management plans for World Heritage Sites — A practical guide. Bonn: German Commission for UNESCO.
Thomas, L., Middleton, J., & Philips, A. (2003). Guidelines for management planning of protected areas (Best Practice Protected Area Guidelines Series No. 10). Gland: IUCN.
Timothy, D. J.,& Boyd, S. W. (2003). Heritage tourism. Harlow: Pearson Education.
UNESCO. (1972). Convention concerning the protection of the World Cultural and Natural Heritage. Retrieved October 27, 2025, from https://whc.unesco.org/archive/convention-en.pdf
UNESCO. (2000). Tentative list: Ishak Pasha Palace. Paris: UNESCO World Heritage Centre.
UNESCO. (2002). Retrieved from http://whc.unesco.org/en/decisions/1217/
UNESCO. (2010). Managing disaster risks for World Heritage. Paris: UNESCO World Heritage Centre.
UNESCO. (2013). Managing cultural World Heritage. Paris: UNESCO World Heritage Centre.
UNESCO. (2016). A guide to risk management of cultural heritage. Retrieved October 10, 2025, from https://www.iccrom.org/sites/default/files/Guide-to-Risk-Managment_English.pdf
UNESCO. (2025). Operational guidelines for the implementation of the World Heritage Convention. Retrieved March 12, 2025, from https://whc.unesco.org/en/guidelines/
Ünsel, Z. (1965). İshak Paşa Sarayı. Türk Tarih Mecmuası.
Yıldırım, B. (2011). Transformation of Ishak Pasha Palace. WIT Press, 118, 73–85.
Yurttaş, H. (2004). Türk saray mimarisi içerisinde İshak Paşa Sarayı’nın yeri. In Güneşin Doğduğu Yer: Doğubayazıt Sempozyumu Bildirileri. İstanbul.
Zühtü, İ. (1934). Beyazıt Kalesi İshak Paşa Sarayı. Mimar, 3, 12–15.
Downloads
Published
Issue
Section
License
Copyright (c) 2026 Journal of Anatolian Cultural Research
This work is licensed under a Creative Commons Attribution-NonCommercial 4.0 International License.
