Yalvaç'ın Kültürel Miras Turizmine Yönelik Sürdürülebilir Bir Ön Planlama Modeli Önerisi

Yazarlar

DOI:

https://doi.org/10.63556/ankad.v10i1.353

Anahtar Kelimeler:

Kültürel Miras Turizmi- Sürdürülebilirlik- Planlama- Yalvaç

Özet

Sürdürülebilir miras turizmi gelişimi, yerel toplulukların bakış açılarını ön plana çıkaran katılımcı planlama çerçevelerine olan ihtiyacı giderek artırmaktadır. Bundan hareketle bu çalışmanın amacı, Yalvaç’ta yerel halkın kültürel miras değerlerini, sürdürülebilirliği ve kültürel miras turizmini nasıl algıladıklarını araştırmak ve yerel mirası turizme entegre etmek için sürdürülebilir bir ön planlama modelini önermektir. Nitel bir tasarım kullanılarak, yapılandırılmış nitel bir çevrimiçi form aracılığıyla yerel halktan (n = 71) veriler toplanmış ve MAXQDA’da içerik analizi yoluyla analiz edilmiştir. Bulgular, katılımcıların daha güçlü yönetişim/yönetim kapasitesine ve daha etkili farkındalık ve iletişim çabalarına duyulan ihtiyacı vurgularken, sürdürülebilirliği sadece mirası korumak değil, aynı zamanda günlük uygulamalar, hikayeler ve deneyime dayalı uygulamalarla mirası canlı tutmak olarak çerçevelendirdiklerini göstermektedir. Ortaya çıkan temaların ilişkisel yorumuna dayalı olarak, dokuz boyutlu bir planlama çerçevesi önerilmektedir: Tanıma, bilinçlendirme, koruma, yaşatma, niş haline getirme, paylaşma, kalkınma, refah ve performans. Mirasın turizme entegrasyonu için katılımcı, süreç odaklı ve yerel duyarlılığa sahip bir aşama mantığı sunan bu model, sonraki çok paydaşlı test ve iyileştirmelere rehberlik edebilecek, bağlama özgü bir başlangıç çerçevesi sunmaktadır.

Referanslar

Acar Ata, İ. (2023). Doğal ve kültürel mirasın iletişim dinamiğinde eko turizm faaliyetlerinin planlanması: Niğde Yesilburç köyü örneği. International Journal of Social and Humanities Sciences Research, 10(98), 2002-2015. https://doi.org/10.5281/zenodo.8306896

Acar, Y. (2018). Turistlerin tercih edilen destinasyona yönelik bilgi düzeyleri: Türkiye’deki sakin şehirleri ziyaret eden yerli turistler üzerine bir araştırma. Aksaray Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 2(1). 45-56.

Akça, C. C., & Özcan, Z. K. (2021). Yerel kalkınma üçgeninde sakin şehir hareketi: Yalvaç örneği. Ahi Evran Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 7(3), 956-972. https://doi.org/10.31592/aeusbed.907227

Akgün, M. U., Gürel, B. M., & Koçoğlu, C. M. (2024). Bir toplumun hafızası: Türkiye’nin somut olmayan kültürel mirasının önemi ve geleceğe aktarılması. Karaelmas Sosyal Bilimler Dergisi, 2(1), 49-66.

Akpirinç, E., & Mancı, A. R. (2019). Yerel halkın kültürel miras farkındalığı ve deneyimi: Şanlıurfa örneği. International Journal of Contemporary Tourism Research, 3(2), 245-260. https://doi.org/10.30625/ijctr.647631

Alagöz, G., Çalık, İ., & Güneş, E. (2018). Kültürel miras turizmi bağlamında geleneksel el sanatları: Erzincan bakır işlemeciliği. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 55, 174-191.

Alpaslan, H., & Beyhan, Ş. G. (2025). An investigation into the interaction between Pisidia Antiochia and Yalvaç in terms of urban identity. Cedrus, 13, 131-157. https://doi.org/10.13113/CEDRUS.2025.08

Altınışık, F. (2019). Antik dönem Pisidia bölgesi su yapıları (Tez No: 543232) [Yüksek Lisans tezi, Burdur Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Bahçe, A. S. (2009). Kırsal gelişimde kültür mirası turizm modeli. Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 25, 1-12.

Baykan, E. (2007). Kültür turizmi ve turizmin kültürel varlıklar üzerindeki etkileri. Gazi Üniversitesi Ticaret ve Turizm Eğitim Fakültesi Dergisi, 2, 30-49.

Belber, B. G., & Sözbilen, G. (2017). Yerel halk gözüyle turistik talebin kültürel mirasa etkisi: Kapadokya örneği. The Journal of Academic Social Science Studies 59,439-457. http://dx.doi.org/10.9761/JASSS7102

Bengtsson, M. (2016). How to plan and perform a qualitative study using content analysis. NursingPlus Open, 2, 8-14. https://doi.org/10.1016/j.npls.2016.01.001

Braun, V., & Clarke, V. (2006). Using thematic analysis in psychology. Qualitative Research in Psychology, 3(2), 77-101. https://doi.org/10.1191/1478088706qp063oa

Braun, V., Clarke, V., Boulton, E., Davey, L., & McEvoy, C. (2021). The online survey as a qualitative research tool. International Journal of Social Research Methodology, 24(6), 641-654. https://doi.org/10.1080/13645579.2020.1805550

Brennan, R. L., & Prediger, D. J. (1981). Coefficient kappa: Some uses, misuses, and alternatives. Educational and Psychological Measurement, 41(3), 687-699. https://doi.org/10.1177/001316448104100307

Ceylan, S., Emiroğlu Aydın, F., & Bulut, İ. (2023). Kültürel bir miras olan Taşpınar (Aksaray) el dokuma halılarının korunması ve turistik ürün olarak sürdürülebilirliği. Uludağ Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(44), 229-247. https://doi.org/10.21550/sosbilder.1177586

Chan, E. S., & Hawkins, R. (2010). Attitude towards EMSs in an international hotel: An exploratory case study. International Journal of Hospitality Management, 29(4), 641- 651. https://doi.org/10.1016/j.ijhm.2009.12.002

Chauhan, E. (2022). Residents' motivations to participate in decision-making for cultural heritage tourism: case study of New Delhi. Sustainability, 14(14), 8406. https://doi.org/10.3390/su14148406

Chong, K. Y., & Balasingam, A. S. (2019). Tourism sustainability: economic benefits and strategies for preservation and conservation of heritage sites in Southeast Asia. Tourism Review, 74(2), 268-279. https://doi.org/10.1108/TR-11-2017-0182

Cihangir, M., & Köksal, S. (2019). Gençliğin kültürel miras algısı: Osmaniye yöresi için ankete dayalı bir değerlendirme. Avrasya Sosyal ve Ekonomi Araştırmaları Dergisi, 6(4), 266-277.

Cittaslow Türkiye (2025). Cittaslow Türkiye ağı. https://cittaslowturkiye.org/tr/uye-kentler/

Cooper, R. G. (1990). Stage-gate systems: a new tool for managing new products. Business Horizons, 33(3), 44–54. https://doi.org/10.1016/0007-6813(90)90040-I

Coşkun, R., & Okuyucu, A. (2022). Kültürel mirasın korunması ve turizmle ilişkisine yönelik yerel halkın algı ve tutumları: Odunpazarı örneği. Coğrafi Bilimler Dergisi, 20(1), 246-281. https://doi.org/10.33688/aucbd.1051375

Coşkun, R., & Okuyucu, A. (2023). Osmaneli ilçe merkezinde kültürel miras değerlerin korunması ve turizme kazandırılması konusunda yapılabileceklerin belirlenmesi: kavramsal bir analiz. Türk Coğrafya Dergisi, 84, 219-232. https://doi.org/10.17211/tcd.1217231

Creswell, J. W., & Creswell, J. D. (2017). Research design: qualitative, quantitative, and mixed methods approaches. Sage publications

Çakırca, D. (2015). Savaşın savunmasız düşmanı-kültürel miras. Munzur Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 4(6), 16-35.

Çatalbaş, F., & Kılıç, S. E. (2021). Farklı kentsel paydaşların kültürel mirasın korunması ve kültür turizmine ilişkin görüşlerinin üst ölçekli planlar çerçevesinde değerlendirilmesi: İzmir örneği. Ege Coğrafya Dergisi, 30(1), 167-186. https://doi.org/10.51800/ecd.900533

Çavuş, Ş., & Tanrısevdi, A. (2000). Sürdürülebilir turizm ve yerel ölçekli bir sürdürülebilir turizm gelişme modeli önerisi. Anatolia: Turizm Araştırmaları Dergisi, 11(2), 149-159.

Çelmeli, E., Uzun, Ö. F., & Gül, A. (2020). Isparta Yalvaç yöresinin somut kültürel değerleri ve geleceği. Uluslararası Türk Dünyası Turizm Sempozyumu Bildiri Kitabı, 1, 475-493.

Çınar, K., Bal, E., & Kavacık, S. Z. (2024). Kültür turizminin gelişiminde kültürel etkinliklerin önemi: yerel halkın kültürel etkinlik farkındalığı üzerine bir araştırma. Journal of Tourism & Gastronomy Studies, 12(4), 3036-3057. https://doi.org/10.21325/jotags.2024.1524

Çokişler, N. (2021). Kültürel mirasın turizmde kullanımı: bir pratik çerçeve önerisi. International Journal of Contemporary Tourism Research, 5(1), 87-98. https://doi.org/10.30625/ijctr.931578

Çolak, E. C. (2019). Sakin şehir Yalvaç’ın cittaslow uluslararası kriterleri kapsamında değerlendirmesi. Türkiye Mesleki ve Sosyal Bilimler Dergisi, 1(1), 89-107.

Darj, E., Chalise, P., & Shakya, S. (2019). Barriers and facilitators to cervical cancer screening in Nepal: a qualitative study. Sexual & Reproductive Healthcare, 20, 20-26. https://doi.org/10.1016/j.srhc.2019.02.001

Deniz, T. (2024). Kültürel miras yönetimi kapsamında gastronomi turizmi. Safran Kültür ve Turizm Araştırmaları Dergisi, 7(1), 18-28.

Dilek, S. E., & Koyun, S. S. (2024). Yerel halkın kültürel miras unsurlarının turizme kazandırılmasına ilişkin bakış açısı: Savur-Dereiçi örneği. Safran Kültür ve Turizm Araştırmaları Dergisi, 7(2), 223-234.

Dinç, Y., Kömür, T., & İlban, M. O. (2021). Sürdürülebilir destinasyon yönetimi için bir model önerisi: Ayvalık örneği. OPUS International Journal of Society Researches, 17(37), 4376-4399. https://doi.org/10.26466/opus.896321

Doğan, M., & Gümüş, M. (2014). Sürdürülebilir destinasyon yönetimi, sürdürülebilir Bozcaada: bir model önerisi. Seyahat ve Otel İşletmeciliği Dergisi, 11(3), 6-25.

Elantably, M. G. E. M. (2024). An analytical study of the Roman mosaic in the Pisidian Antiocheia theater. Bulletin of The Center for Papyrological Studies, 41(1), 235-254.

Elo, S., & Kyngäs, H. (2008). The qualitative content analysis process. Journal of Advanced Nursing, 62(1), 107-115. https://doi.org/10.1111/j.1365-2648.2007.04569.x

Emekli, G. (2005). Avrupa Birliği'nde turizm politikaları ve Türkiye’de kültürel turizm. Ege Coğrafya Dergisi, 14(1-2), 99-107.

Eren, S., & Dinç, T. E. (2021). Kültürel miras turizminde somut varlıklara yönelik koruma stratejileri: Eskişehir Yazılıkaya anıtı örneği. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 5(4), 2274-2299. https://doi.org/10.26677/TR1010.2021.872

Eroğlu, S. (2012). Arşiv belgeleri bağlamında, WM Ramsay’ın Pisidia Antiokheia çalışmalarının yeniden değerlendirilmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Fen-Edebiyat Fakültesi Sosyal Bilimler Dergisi, 25, 125-138.

Fang, R., Zhang, J., Xiong, K., Woo, K. S., & Zhang, N. (2021). Influencing factors of residents' perception of responsibilities for heritage conservation in world heritage buffer zone: a case study of Libo Karst. Sustainability, 13(18), 10233. https://doi.org/10.3390/su131810233

Forman, J., & Damschroder, L. (2008). Qualitative content analysis. In L. Jacoby & L. Siminoff (Eds.), Empirical methods for bioethics: a primer- advances in bioethics (pp. 39-62). Elsevier. https://doi.org/10.1016/S1479-3709(07)11003-7

Gioia, D. A., Corley, K. G., & Hamilton, A. L. (2013). Seeking qualitative rigor in inductive research: notes on the Gioia methodology. Organizational Research Methods, 16(1), 15-31. https://doi.org/10.1177/1094428112452151

Gökalp, Z. (1976). Türk medeniyet tarihi (Hazırlayanlar: Aka, İ. & Kopraman, Y.). Kültür Bakanlığı Yayınları.

Gökhan, S., & Duran, E. (2025). Yerel halkın kültürel miras farkındalığı: Birgi örneği. Turizm ve İşletme Bilimleri Dergisi, 5(1), 24-37.

Graneheim, U. H., & Lundman, B. (2004). Qualitative content analysis in nursing research: concepts, procedures and measures to achieve trustworthiness. Nurse Education Today, 24(2), 105-112. https://doi.org/10.1016/j.nedt.2003.10.001

Güneş, E., & Alagöz, G. (2018). Turizm eğitimi alan öğrencilerin kültürel miras tutumları üzerine bir araştırma. Adıyaman Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 29, 753-777. https://doi.org/10.14520/adyusbd.397551

Halaç, H. H., & Bademci, F. (2021). Kültürel miras: sistematik literatür incelemesi. Safran Kültür ve Turizm Araştırmaları Dergisi, 4(2), 172-190.

Halaç, H. H., & Şahin, E. (2022). Kültürel peyzaj bağlamında Yalvaç ilçesinin değerlendirilmesi. Kültür Araştırmaları Dergisi, 13, 333-356. https://doi.org/10.46250/kulturder.1087121

Hsieh, H. F., & Shannon, S.E. (2005). Three approaches to qualitative content analysis. Qualitative Health Research, 15(9), 1277-1288. https://doi.org/10.1177/1049732305276687

Isparta İl Kültür Turizm Müdürlüğü (2025). Yalvaç Müzesi. https://isparta.ktb.gov.tr/TR-70959/yalvac-muzesi.html

Isparta il Kültür ve Turizm Müdürlüğü (2025). Müzeler ve ören yerleri. https://kvmgm.ktb.gov.tr/TR-43253/genel-mudurlugumuze-bagli-muzeler-ve-orenyerleri.html

Jabareen, Y. (2009). Building a conceptual framework: philosophy, definitions, and procedure. International Journal of Qualitative Methods, 8(4), 49-62. https://doi.org/10.1177/160940690900800406

Kalay, H. A., & Yıldız, S. (2017). Akdamar Anıt Müzesi’nin (Kilisesi) tarihsel süreçleri ve kültürel miras turizmi açısından önemi. Bitlis Eren Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 6(1), 121-136.

Karamut, İ. (1989). Pisidia Antiocheia’sı yakınında bulunan Men kutsal alanı. Türk Arkeoloji Dergisi, 48, 193-203.

Karatay, S. K. (2019). Yalvaç keçe sanatının günümüzdeki durumu. Sanat Dergisi, 34, 167-173.

Karpuz, H. (1990). Eski eser ve anıtların korunmasında halkın eğitimi. Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi Dergisi, 34(1-2), 405-408.

Kılınç, O., Ongun, U., & Kılınç, U. (2019). Sakin şehir, inanç ve kırsal turizm üçgeni: Yalvaç ilçesinin turizm potansiyeline yönelik swot analizi. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 24(2), 199-213.

Kocakaya, E., & Dönmez, Y. (2022). Z kuşağının kültürel miras algısı: Safranbolu örneği. Anasay, 21, 119-140. https://doi.org/10.33404/anasay.1127416

Koçak, E. (2020). Kültürel mirasın ülke turizmine ve ekonomisine katkısı “Yalvaç Keçeciliği”. Çankırı Karatekin Üniversitesi Karatekin Edebiyat Fakültesi Dergisi, 8(2), 317-327.

Koyun, S. S., & Dilek, S. E. (2024). Kültürel miras unsurlarının turizme kazandırılmasına ilişkin yerel halkın bakışı: Savur-Dereiçi örneği. Safran Kültür ve Turizm Araştırmaları Dergisi, 7(2), 379-398.

Kozak, M. (2017). Bilimsel araştırma: Tasarım, yazım ve yayım teknikleri. Detay Yayıncılık.

Kum, N. (2023). Yalvaç armağanı (Yalvaç tarih ve coğrafyası). Yalvaç Belediyesi Kültür Yayınları.

Kuşçuoğlu, G. Ö., & Taş, M. (2017). Sürdürülebilir kültürel miras yönetimi. Yalvaç Akademi Dergisi, 2(1), 58-67.

Kuter, N., & Erdoğan, E. (2006). Yalvaç, Pisidia Antiokheia antik kenti ve çevresinin peyzaj özellikleri ve turizm açısından değerlendirilmesi. Turkish Journal of Forestry, 7(1), 111-123.

Kültürenvanteri.com (2025). Yalvaç. https://kulturenvanteri.com/bolge/turkiye/akdeniz-bolgesi/isparta/yalvac/

Liu, Y., Wang, Y., Dupre, K., & McIlwaine, C. (2022). The impacts of world cultural heritage site designation and heritage tourism on community livelihoods: a Chinese case study. Tourism Management Perspectives, 43, 100994. https://doi.org/10.1016/j.tmp.2022.100994

Ma, X., Wang, R., Dai, M., & Ou, Y. (2021). The influence of culture on the sustainable livelihoods of households in rural tourism destinations. Journal of Sustainable Tourism, 29(8), 1235-1252. https://doi.org/10.1080/09669582.2020.1826497

Mancı, A. R. (2022). Destinasyon özelliklerine ilişkin memnuniyetin tekrar ziyaret ve tavsiye etme niyetine etkisi: Şanlıurfa örneği. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 6(2), 344-357.

Mason, M. (2010). Sample size and saturation in PhD studies using qualitative interviews. Forum: Qualitative Social Research, 11(3).

Merriam, S. B. (2009). Qualitative research: a guide to design and implementation. Jossey Bass.

Nakip, M. (2013). Pazarlamada araştırma teknikleri (3.Baskı). Seçkin Yayıncılık.

National Trust for Historic Preservation (NTHP) (2008). Four steps for successful and sustainable cultural heritage tourism. In Partners in Tourism: Culture and Commerce. Washington, DC: National Trust for Historic Preservation. https://visitnebraska.com/sites/default/files/legacy_images/heritage-tourism-report.pdf?utm_source=chatgpt.com

Negiz, N. (2017). Kent–turizm–kalkınma ilişkisine arkeoloji ekseninden bakmak: Yalvaç Pisidia Antiokheiası üzerinden bir inceleme. Süleyman Demirel Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 22(1), 153-164.

Okuyucu, A., & Somuncu, M. (2012). Kültürel mirasın korunması ve turizm amaçlı kullanılmasında yerel halkın algı ve tutumlarının belirlenmesi: Osmaneli ilçe merkezi örneği. Ankara Üniversitesi Çevrebilimleri Dergisi, 4(1), 37-52. https://doi.org/10.1501/Csaum_0000000061

Osgerby, J. (2013). Students' perceptions of the introduction of a blended learning environment: an exploratory case study. Accounting Education, 22(1), 85-99. https://doi.org/10.1080/09639284.2012.729341

Öncü, F. (2021). Somut olmayan kültürel mirasın sürdürülebilirlik problemleri. Art-E Sanat Dergisi, 14(28), 902-923. https://doi.org/10.21602/sduarte.987809

Özcan, K., & Bal, Ş. (2025). Bütünleşik miras alanları için yönetim modeli önerisi: Troya Tarihi Milli Parkı örneği. Türk Coğrafya Dergisi, 87, 115-123. https://doi.org/10.17211/tcd.1634781

Özcan, K., & San, D. K. (2011). Kültürel miras yönetimi: Birgi bütünleşik sit alanları için bir model. Balıkesir Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 13(2), 97-101.

Özdemir, Ö., & Hastaoğlu, E. (2024). Diyarbakır ilinin kültürel miraslarının turizm potansiyeli ve yerel halkın görüşleri üzerine bir araştırma. Sivas Interdisipliner Turizm Araştırmaları Dergisi, 7(2), 291-316.

Özgeriş, M., Demircan, N., Karahan, A., Gökçe, O., Karahan, F., Sezen, I., & Akpınar Külekçi, E. (2024). Cultural heritage management in the context of sustainable tourism: the case of Öşkvank Monastery (Uzundere, Erzurum). Sustainability, 16(22), 9964. https://doi.org/10.3390/su16229964

Özhanlı, M. (2013). Pisidia Antiokheiası’nda çocuk taşıyan paganist kadınların Meryem’e evrilmesi. Süleyman Demirel Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 18, 85-93.

Özhanlı, M. (2022). Pisidia Antiokheiası Men Kutsal alanı hazine binaları (thesauroi). Höyük, 9, 113-135.

Özhanlı, M. (2022). Pisidia’nın Başkenti paganizm ve Hristiyanlığın hac merkezi Antiokheia. Arkeoloji ve Sanat Yayınları.

Özhanlı, M., & Gökpunar, S. (2024). Antik dönemde Pisidia Antiokheiası’nda tarım ve tarım aletleri. Höyük, 14, 199-230.

Özkök, F., & Gümüş, F. (2009). Sürdürülebilir turizmde bilginin önemi. Yönetim Bilimleri Dergisi, 7(1), 51-72.

Pekerşen, Y. Güneş, E., & Seçuk, B. (2019). Kültürel miras turizmi değerlerinin korunması ve sürdürülebilirliği kapsamında yerel halkın tutumu: Cumalıkızık örneği, Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 3(3), 350-368.

Sargın, S. (2006). Yalvaç’ta inanç turizmi. Fırat Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 16(2), 1-18.

Sarı, Y., & Kozak, M. (2005). Turizm pazarlamasına internetin etkisi: destinasyon web siteleri için bir model önerisi. Akdeniz İ.İ.B.F. Dergisi, 9, 248-271.

Soylu, B. Ç., & Şahin, B. (2023). Somut olmayan kültürel miras araştırmalarında koruma-kullanma ve turizm. Güncel Turizm Araştırmaları Dergisi, 7(2), 359-377. https://doi.org/10.32572/guntad.1229858

Strauss, A., & Corbin, J. (1998). Basics of qualitative research: techniques and procedures for developing grounded theory (2nd ed.). Sage Publications, Inc.

Suri, H. (2011). Purposeful sampling in qualitative research synthesis. Qualitative Research Journal, 11(2), 63-75. https://doi.org/10.3316/QRJ1102063

Taylor, S. J., Bogdan, R., & DeVault, M. (2015). Introduction to qualitative research methods: a guidebook and resource. John Wiley & Sons

Thomas, D. R. (2006). A general inductive approach for analyzing qualitative evaluation data. American Journal of Evaluation, 27(2), 237-246. https://doi.org/10.1177/1098214005283748

Tüfekçi, Ö. K., & Akbaş, L. (2020). “CITTASLOW” unvanı kent turizmine yeni bir soluk getirir mi? Yalvaç örneği. Turizm ve İşletme Bilimleri Dergisi, 1(1), 1-11.

Türker, B., İşlek, E., & Oktay, K. (2018). Sürdürülebilir turizmde başarı faktörleri ve küçük turizm işletmelerine yönelik bir model önerisi. International Journal of Social and Humanities Sciences Research, 5(31), 4952-4958. https://doi.org/10.26450/jshsr.987

Uğurlar, A. (2017). Turizmde sürdürülebilirlik: bir ölçülebilirlik aracı olarak göstergelerin önemi. İdealkent, 8(21), 118-140.

UNESCO (1994). United Nations Educational, Scientific and Cultural Organization Ministry of Education and Science Spain. https://www.right-to-education.org/resource/salamanca-statement-and-framework-action-special-needseducation

UNESCO Türkiye Milli Komisyonu, (2022). Somut olmayan kültürel miras ihtisas komitesi. https://www.unesco.org.tr/pages/168/19

UNWTO (2005). Making tourism more sustainable. https://www.e-unwto.org/doi/abs/10.18111/9789284408214

UNWTO (2018). International tourism trends 2017 (Tourism highlights, 2018 Edition) https://www.e-unwto.org/doi/pdf/10.18111/9789284419876

Uslu, A., & Kiper, T. (2006). Turizmin kültürel miras üzerine etkileri: Beypazarı/Ankara örneğinde yerel halkın farkındalığı. Tekirdağ Ziraat Fakültesi Dergisi, 3(3), 305-314.

Ünal, S., & Karataş, K. (2025). Pisidia Antiokheia’da Geç Antik Dönem dükkânlarında ele geçen pişmiş toprak kaplar üzerine değerlendirme. Pamukkale Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 66, 259-277. https://doi.org/10.30794/pausbed.1495289

Üst Can, Ç., & Can, M. (2017). Kültürel miras alanındaki kültür festivallerinin turizme etkisi: Güzelyurt Türk-Yunan dostluk, kültür ve turizm festivali örneği. Kesit Akademi Dergisi, 9, 405-412.

Varol, F. (2020). Sürdürülebilir kültürel miras yönetimi: turizm paydaşlarına yönelik bir araştırma. Afyon Kocatepe Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, 22(4), 1140-1156. https://doi.org/10.32709/akusosbil.803393

Wallner, C. (2025). Pisidia Antiokheia’sından yazıtlar. ilk ve yeni edisyonlar. PHILIA. Uluslararası Eskiçağ Akdeniz’i Araştırmaları Dergisi, 10, 228–262.

Yalvaç Belediyesi (2025). Kent rehberi. https://www.yalvac.bel.tr/kentrehberi

Yang, H., Qiu, L., & Fu, X. (2021). Toward cultural heritage sustainability through participatory planning based on investigation of the value perceptions and preservation attitudes: Qing Mu Chuan, China. Sustainability, 13(3), 1171. https://doi.org/10.3390/su13031171

Yazıcıoğlu, Y., & Erdoğan, S. (2011). SPSS uygulamalı bilimsel araştırma yöntemleri (3. Baskı), Ankara: Detay Yayıncılık.

Yerli, Y. (2020). Yavaş şehir Yalvaç yemeklerinin gastronomi turizmi kapsamında değerlendirilmesi (Tez No: 654315) [Yüksek Lisans tezi, Selçuk Üniversitesi]. Yükseköğretim Kurulu Ulusal Tez Merkezi.

Yıldırım, A., & Şimşek, H. (2018). Sosyal Bilimlerde Nitel Araştırma Yöntemleri (11. Baskı). Ankara: Seçkin.

Yılmaz, G. Ö., & Bostan, D. (2024). Balıkesir ilinin kültürel miras değerlerinin bilinirliğine yönelik lisans düzeyinde turizm eğitimi alan öğrenciler üzerine bir araştırma. Türk Turizm Araştırmaları Dergisi, 8(2), 134-149.

Yücel, C., & Birdir, S. S. (2022). Yerel halkın kültürel miras değerlerine yönelik metaforik algılarının belirlenmesi: Mersin örneği. International Journal of Social Sciences and Education Research, 8(3), 274-287. https://doi.org/10.24289/ijsser.1111276

İndir

Yayınlanmış

2026-02-24

Nasıl Atıf Yapılır

BAŞODA, A., & ARABA, İbrahim C. (2026). Yalvaç’ın Kültürel Miras Turizmine Yönelik Sürdürülebilir Bir Ön Planlama Modeli Önerisi. Anadolu Kültürel Araştırmalar Dergisi, 10(1), 144–173. https://doi.org/10.63556/ankad.v10i1.353

Benzer Makaleler

1 2 3 4 5 > >> 

Bu makale için ayrıca gelişmiş bir benzerlik araması başlat yapabilirsiniz.