Ana Makale içeriği

Özet

Araştırmanın amacı zihinsel yetersizliğe sahip öğrencilere yön bulma becerisini kazandırmaktır. Araştırmanın çalışma grubunu 6.sınıfa devam eden ve hafif düzeyde zihinsel yetersizliğe sahip üç öğrenci oluşturmaktadır. Araştırmaya ilişkin veriler sosyal bilgiler ve özel eğitim alanından ikişer uzman görüşü alınarak hazırlanan “Beceri Düzeyi Belirleme Testi” ile toplanmıştır. Verilerin analizinde Wilcoxon İşaretli Sıralar Testi kullanılmıştır. Araştırmada elde edilen bulgulara göre, zihinsel yetersizliğe sahip öğrencilerin yön bulma becerisi kazanabilmeleri için öncelikli olarak bu beceriye ilişkin yön, harita ve pusula gibi önkoşul kavramları tam olarak öğrenmeleri gerektiği ortaya çıkmıştır. Yön bulma becerisinin kazandırılmasında becerinin analiz edilerek basamaklandırılmasının yetersizliğe sahip öğrencilerin öğrenmelerini oldukça kolaylaştırdığı, araştırmada elde edilen bir diğer sonuçtur. Ayrıca çalışmada kullanılan gösterip yaptırma yönteminin, zihinsel yetersizliğe sahip öğrencilere harita ve pusula ile yön bulma becerisini kazandırmada etkili olduğu; fakat diğer yön bulma becerilerinin kazandırılmasında tek başına yetersiz kaldığı görülmüştür. Bu nedenle güneş, yıldızlar ve doğadaki diğer unsurlardan yararlanarak yön bulma becerilerinin kazandırılmasında gezi ve gözlem gibi yöntemlerin kullanılmasının, bu öğrencilerin mekânı daha iyi algılamalarını sağlayarak öğrenmelerini kolaylaştıracağı sonucuna ulaşılmıştır.

Anahtar Kelimeler

Zihinsel Yetersizlik Yön Bulma Becerisi

Makale Detayları

Referanslar

  1. Aksoy, B. ve Yaylacı, Z. (2016). Sosyal bilgiler öğretmenlerinin kaynaştırma eğitimindeki yeterlilikleri, uluslararası Türk eğitim bilimleri dergisi, 6 (4), 19-40.
  2. Aral, N. ve Gürsoy, F. (2007). Özel eğitim gerektiren çocuklar ve özel eğitime giriş. İstanbul: morpa.
  3. Büyüköztürk, Ş. (2013). Veri analizi el kitabı (genişletilmiş 18. baskı), Ankara: pegem.
  4. Demirel, Ö. (2011). Öğretim ilke yöntemleri- öğrenme sanatı (17.Baskı), Ankara: pegem.
  5. Demirkaya, H., Çetin, T. ve Tokcan, H. (2004). İlköğretim birinci kademe öğrencilerine yön kavramı öğretiminde kullanılabilecek metotlar. Gazi eğitim fakültesi dergisi, 24 (3), 39-70.
  6. Dönmez, N.B.,Abidoğlu, Ü., Dinçer, Ç., Erdemir, N. ve Gümüşlü, Ş. (2000). Okul öncesi dönemde dil gelişimi etkinlikleri. İstanbul: Ya-Pa.
  7. Karatekin, K. (2006). İlköğretim 4.sınıf sosyal bilgiler dersinde yön ve yön bulma yöntemleri konusunun çoklu zekâ kuramına göre öğretilmesinin öğrenci başarısına etkisi. Yüksek lisans tezi. Gazi üniversitesi eğitim bilimleri enstitüsü, Ankara.
  8. Kırcaali İftar, G. ve Tekin, E. (1997), Tek denekli araştırma yöntemleri, Ankara: Türk psikologlar derneği yayınları
  9. MEB, Talim Terbiye Kurulu Başkanlığı.(2005). İlköğretim sosyal bilgiler dersi 6.ve 7.sınıflar öğretim programı ve kılavuzu ( taslak basım ). Ankara: devlet kitapları müdürlüğü
  10. MEB (2008), Özel eğitim ve rehabilitasyon merkezi zihinsel engelli bireyler destek eğitim programı
  11. Öcal, A. (2007). İlköğretim sosyal bilgiler dersinde 6.sınıf öğrencilerinin mekânsal biliş becerilerinin incelenmesi. Yayınlanmamış doktora tezi, Gazi üniversitesi eğitim bilimleri enstitüsü, Ankara.
  12. Özgür, İ. (2015). İlk ve ortaöğretimde kaynaştırma uygulamaları, Adana: karahan.
  13. Özgür, İ. (2013). Engelli çocuklar ve eğitimi özel eğitim. (güncellenmiş 4.baskı). Adana: karahan.
  14. Safi, H. (2010). Sosyal bilgiler öğretim programında yer alan mekânı algılama becerisinin geliştirilmesi hakkında öğretmen görüşleri. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Marmara üniversitesi eğitim bilimleri enstitüsü, İstanbul.
  15. Sucuoğlu, B. (Ed.) (2010). Zihin engelliler ve eğitimleri. (3.Baskı). Ankara: kök.
  16. Vayiç, Ş. (2008). Zihinsel yetersizlikten etkilenmiş öğrencilere hayat bilgisi öğretiminde doğrudan öğretim yöntemi ve şematik düzenleyiciyle öğretimin karşılaştırılması. Yayınlanmamış yüksek lisans tezi, Gazi üniversitesi eğitim bilimleri enstitüsü, Ankara.
  17. Vural, B. (2004). Öğretim faaliyetlerinde yöntem- teknik ve etkinlikler, İstanbul: hayat.