Empati Ölçeği: Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması (Empathy Scale: Validity and Reliability Study)

Yazarlar

Anahtar Kelimeler:

Empati- Empati Becerisi- Ölçek Geliştirme- Ortaokul Düzeyi

Özet

Bu araştırmada ortaokul öğrencilerinin empati becerilerini yordamak amacıyla geçerli, güvenilir ve kullanışlı bir ölçme aracı geliştirmek amaçlanmıştır. Araştırmanın yöntemi kesitsel tarama modeli olup çalışma grubunu 2020-2021 eğitim-öğretim yılı Uşak ilinde öğrenimlerine devam eden, seçkisiz örnekleme yoluyla seçilmiş 728 ortaokul 8.sınf öğrencisi oluşturmuştur. Ölçekteki maddeler için sırasıyla “Bana hiç uygun değil”, “Bana biraz uygun”, “Bana oldukça uygun”, “Bana tamamen uygun” 4’lü likert tipi derecelendirme kullanılmıştır. Ölçekteki maddeler yine aynı sırayla 1’den 4’kadar puanlanmış olup ölçekte ters bir madde yer almamıştır. Verilerin analizi için SPSS v.22 ve AMOS v.16 paket programlarından yararlanılmıştır. Yapılan açımlayıcı faktör analizi (AFA) ve doğrulayıcı faktör analizi (DFA) neticesinde Cronbach's alpha değeri 0.79, maddelerin toplam varyansı açıklama oranı %44 ve model uyum indeks değerleri “mükemmel” olarak ifade edilen 7 maddeden oluşan geçerli ve güvenilir bir ölçek elde edilmiştir.

Referanslar

Altun, Z. D., Değerli, F. İ., Çikrıkçi, N. & Kınık, Ö. (2018). Çocuklar için empati bölümü ölçeğinin Türkçe’ye uyarlanması. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 45, 153-168.

Arbuckle, J.L. (1995–2008). Amos 17.0 user’s guide. Crawfordville, FL: Amos Development Corporation.

Auyeung, B., Wheelwright, S., Allison, C., Atkinson, M., Samarawickrema, N. & Baron- Cohen, S. (2009). The children’s empathy quotient and systemizing quotient: Sex differences in typical development and in autism spectrum conditions. Journal of Autism and Developmental Disorders,39(11), 1509-1521.

Baron-Cohen S, & Wheelwright S. (2004). The empathy quotient: an investigation of adults with Asperger syndrome or high functioning autism and normal sex differences. J Autism Dev Disord, 34, 163-175.

Baş, G. & Beyhan, Ö. (2012). Türkiye’de değerler eğitimi konusunda yapılmış lisansüstü tezlerin farklı değişkenler açısından değerlendirilmesi. Değerler Eğitimi Dergisi, 10(24), 55-77.

Blair, R. J. R. (2005). Responding to the emotions of others: dissociating forms of empathy through the study of typical and psychiatric populations. Consciousness and Cognition 14, 698–718.

Bora, E. & Baysan L. (2009). Empati ölçeği Türkçe formunun üniversite öğrencilerinde

psikometrik özellikleri. Klinik Psikofarmakoloji Bülteni,19(1), 39-47.

Brems, C. (1988). Dimensionality of empathy and its correlates. The Journal of Psychology, 123(4), 329-337.

Bryant, B. K. (1982). An index of empathy for children and adolescents. Child Development, 53(2), 413–425.

Büyüköztürk, Ş. (2005). Sosyal bilimler için veri analizi el kitabı. (5. Baskı). Ankara: Pegem

Büyüköztürk, Ş., Çakmak, E., Akgün, Ö., Karadeniz, Ş. & Demirel, F. (2017). Bilimsel araştırma yöntemleri. 23. Baskı. Ankara: Pegem

Can, A. (2017). SPSS ile bilimsel araştırma sürecinde nicel veri analizi. (5. Baskı). Ankara: Pegem

Chlopan, B.E., McChain, M. L., Carbonell, J.L. & Hagen, R. L. (1985). Empathy: Review of available measures. Journal of Personality and SocialPsychology, 48(3), 635- 653.

Çapık, C. (2014). Geçerlik ve güvenirlik çalışmalarında doğrulayıcı faktör analizinin kullanımı. Anadolu Hemşirelik ve Sağlık Bilimleri Dergisi. 17(3),196 - 205.

Çokluk, Ö., Şekercioğlu, G. & Büyüköztürk, Ş. (2010). Sosyal bilimler için çok değişkenli istatistik SPSS ve LISREL uygulamaları. Ankara: Pegem.

Davis, M. H. (1980). A multi dimensional approach to individual differences in empathy. JSAS Catalog of Selected Documents in Psychology, 10, 85. https://www.uv.es/friasnav/Davis_1980.pdf

De Vaus, D. (2002). Surveys in social research. (5 edition). Australia: Routledge.

Demircioğlu, H. İ. & Tokdemir, A. M. (2008). Değerlerin oluşturulma sürecinde tarih eğitimi: Amaç, işlev ve içerik. Değerler Eğitimi Dergisi, 6(15), 69-88.

Dinç Altun, Z., Değerli, F. İ., Çıkrıkçı, N. & Kınık, Ö. (2018). Çocuklar için empati bölümü ölçeğinin Türkçe'ye uyarlanması. Mehmet Akif Ersoy Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 45, 153-168.

Doğanay, A. (2007). Değerler eğitimi. C. Öztürk (Ed.), Hayat bilgisi ve sosyal bilgiler öğretimi: Yapılandırmacı bir yaklaşım içinde (ss.256-284.). Ankara: Pegem.

Dökmen, Ü. (2008). İletişim çatışmaları ve empati. (61. Basım). İstanbul: Remzi.

Duru, E. (2002). Öğretmen adaylarında kişi-durum yaklaşımı bağlamında yardım etme davranışı eğilimi, empati ve düşünme stilleri ilişkisi ve bu değişkenlerin bazı psikososyal değişkenler açısından incelenmesi. Yayınlanmamış doktora tezi. Dokuz Eylül Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, İzmir.

Elbir, B. & Balcı, C. (2013). Değerler eğitimi üzerine yapılmış lisansüstü düzeyindeki çalışmaların değerlendirilmesi. Turkish Studies, 8(1), 1321-1333.

Elikesik, M. (2013). Sosyal bilgiler öğretiminde empati ve sosyal bilgiler öğretmenlerinin empatik becerilerinin bazı değişkenlere göre incelenmesi. Yayımlanmamış doktora tezi. Atatürk Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Erzurum.

Field, A. (2009). Discovering statistics using SPSS. (3 Edition). London: Sage.

Gökler, R. (2009). Empatik eğilim ölçeğinin ilköğretim sekizinci sınıflar için uyarlanması. Aile ve Toplum, 11(5), 77-86.

Gündüz, M., Başpınar, Z. & Büyükkarcı, A. (2017). 2000-2015 yılları arasında değer eğitimi üzerine yapılan doktora tezlerinin içerik analizi. Dicle Üniversitesi Ziya Gökalp Eğitim Fakültesi Dergisi, 31, 705-718.

Gürtunca, A. (2013). Çocuklar ve ergenler için empati ölçeği Türkiye geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Yayımlanmamış yüksek lisans tezi. İstanbul Arel Üniversitesi, Sosyal Bilimler Enstitüsü, İstanbul.

Güzel, H. Ş., Tok, E.S.S. & Güney, E. (2019). Çocuklar için bilişsel, duygusal ve bedensel empati ölçeği Türkçe formunun geçerlilik ve güvenilirlik çalışması. Anadolu Psikiyatri Dergisi, 20, 55-64.

Halstead, J. M. & Taylor, M. J. (2000). Learning and teaching about values: A review of recent research. Cambridge Journal of Education, 30(2), 169–202.

Hoffman, M. L. (1987). The contribution of empathy to justice and moral judgment. In

N. Eisenberg & J. Strayer (Eds.), Cambridge studies in social and emotional development. Empathy and its development (p. 47–80). Cambridge University Press.

Hogan, R. (1969). Development of an empathy scale. Journal of Consulting and Clinical Psychology, 33(3), 307-316.

Jolliffe, D. & Farrington, D. P. (2006). Development and validation of the basic empathy Scale. Journal of Adolescence, 29(4), 589–611.

Kabapınar, Y. (2005). Uygulama ve değerlendirme ölçütleriyle hayat bilgisi ve sosyal bilgiler öğretiminde kullanılabilecek bir öğretim yöntemi olarak empati. Değerler Eğitimi Dergisi, 9(3), 119-142.

Kabapınar, Y. (2007). Ötekinin penceresinden duruma bakmanın aracı ve bir öğretim yöntemi olarak empati. C. Öztürk (Ed.), Hayat bilgisi ve sosyal bilgiler öğretimi: Yapılandırmacı bir yaklaşım içinde (135-146. ss.). Ankara: Pegem Akademi.

Kaya, A., & Siyez, D. M. (2010). KA-Sİ çocuk ve ergenler için empatik eğilim ölçeği:

geliştirilmesi geçerlik ve güvenirlik çalışması. Eğitim ve Bilim, 35(156), 110-125.

Kaya, B. & Çolakoğlu, Ö.M. (2015). Empati düzeyi belirleme ölçeği (EDBÖ) uyarlama çalışması, İnönü Üniversitesi Eğitim Fakültesi Dergisi, 16(1), 17-30.

Kline, R. B. (2011). Principles and practice of structural equation modeling. (3. Edition). New York/London: The Guilford Press.

Koçak, C. & Önen, A.S. (2013). Öğretmen adayları için empatik yönelimler ölçeği: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Kuram ve Uygulamada Eğitim Bilimleri, 13(2), 947-964.

Lawrence, E. J., Shaw, P., Baker, D., Baron-Cohen, S., & David, A. S. (2004). Measuring empathy: Reliability and Validity of the Empathy Quotient. Psychological Medicine, 34, 911-924.

Psailla, G. & Roland, W. (2007, September). E-commerce and web technologies: 8th International Conference, EC-Web 2007, Regensburg, Germany, September 3-7, Proceedings, 4655, Springer, 2007.

Raine, A. & Chen FR. (2018). The cognitive, affective, and somatic empathy scales (CASES) for children. J Clin Child Adolesc Psychol, 47, 24-37.

Schumacker, R. E. & Lomax, R. G. (2010). A beginner’s guide to structural equation modeling. New York/London: Taylor and Francis Group.

Shapiro, L. E. (2000). Yüksek EQ’lu çocuk yetiştirmek. Anne ve babalar için duygusal zeka rehberi (U. Kartal, Çev.). İstanbul: Varlık.

Sözer, M.A. & Arslanhan, Ş. (2019). Empatik eğilim ölçeği: Bir ölçek geliştirme çalışması. 28. Uluslararası Eğitim Bilimleri Kongresi'nde sunulan bildiri. Ankara, Türkiye.

Şimşek, Ö.F. (2007). Yapısal eşitlik modellemesine giriş: Temel ilkeler ve lisrel uygulamaları. Ankara: Ekinoks.

Tabachnick, B.G. & Fidell, L.S. (2012). Using multivariate statistics. (6 Edition). New York: Pearson.

Topçu, Ç., Erdur Baker, Ö. & Çapa Aydın, Y. (2010). Temel empati ölçeği Türkçe uyarlaması: geçerlik ve güvenirlik çalışması. Türk Psikolojik Danışma ve Rehberlik Dergisi, 4(34), 174-182.

Waltz, C. F., Strickland, O. L. & Lenz, E. R. (2010). Measurement in nursing and health research. (4. Edition). New York: Springer.

Weiner, B. (1985). “Spontaneous” casusal thinking. Psychological Bulletin,97(1), 74-84.

Yontar, A. (2013). Sosyal bilgiler programında kazandırılması hedeflenen sorumluluk değeri ve empati becerisi arasındaki ilişkinin incelenmesi. Yayınlanmamış doktora tezi. Gazi Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Yüksel, A. (2003). Empati eğitim programının ilköğretim öğrencilerinin empatik becerilerine etkisi. Yayınlanmamış doktora tezi. Ankara Üniversitesi, Eğitim Bilimleri Enstitüsü, Ankara.

Yayınlanmış

2021-04-23

Nasıl Atıf Yapılır

GÖKALP, A., GÖKALP, A., & İNEL, Y. (2021). Empati Ölçeği: Geçerlilik ve Güvenilirlik Çalışması (Empathy Scale: Validity and Reliability Study). Anadolu Kültürel Araştırmalar Dergisi (ANKAD), 5(1), 32–45. Geliş tarihi gönderen https://ankad.org/index.php/ankad/article/view/102

Benzer Makaleler

1 2 3 4 5 6 7 8 9 10 > >> 

Bu makale için ayrıca gelişmiş bir benzerlik araması başlat yapabilirsiniz.